Hart maakt geen verschil tussen appels en peren

,,Er is absoluut geen verschil!”, beweert althans de van oorsprong Nieuw-Zeelandse epidemioloog prof. dr. John Danesh van de Universiteit van Cambridge in Engeland.
Hij leidde, als hoofdonderzoeker, een studie naar de gevolgen van vetverdeling over het lichaam voor het ontstaan van hart- en vaataandoeningen.

De woorden van dokter Danesh zijn opmerkelijk. Al vele jaren beweren collega’s van hem precies het tegenovergestelde. Zij zeggen dat mensen met een zogeheten appelfiguur – met veel vet rond de taille – meer kans hebben op het ontwikkelen van hart- en vaatziekten dan mensen met een peervormig figuur – bij wie het vet vooral rond de heupen zit. Volgens Danesh zijn hun beweringen onjuist.

Ruim 200 wetenschappers uit zeventien landen analyseerden onder leiding van Danesh al jarenlang vastgelegde gegevens over de vetverdeling bij zo’n 220.000 volwassenen. Zij kwamen in deze zeer uitgebreide studie tot de slotsom dat vet rond de taille het risico op hartaanvallen en beroerten niet méér verhoogt dan overgewicht in het algemeen. Ofwel: overgewicht aan de taille, hetgeen te boek staat als een ’appelfiguur’, is absoluut niet gevaarlijker voor het hart dan een wespenmiddel met brede heupen (het ’peertje’).

Zij becijferden dat uiteindelijk 14.000 deelnemers een hartaanval of beroerte kregen. Wel stelden ze vast dat obesitas een belangrijke risicofactor is voor hartziekten, hoe ook het vet zich over het lichaam heeft verdeeld. Volgens de onderzoekers is dat risico overigens net zo goed uit te rekenen aan de hand van de zogenoemde Body Mass Index (BMI); dat is de verhouding van het gewicht en de lengte.

Dr. Mike Knapton, medisch directeur van de Britse Gezondheidsorganisatie zei tegenover de Engelse tabloid The Daily Mail: ,,Hoe je het ook meet, obesitas is gewoon slecht voor je hart. Knapton wees er ten overvloed wel op dat er ook andere risicofactoren voor hart- en vaatziekten zijn zoals een hoge bloeddruk, hoog cholesterol, diabetes en roken.

Noot: Om nog even in te gaan op de BMI. Hier wordt uitgegaan van het lichaamsgewicht, ongeacht of dit voor het grootste gedeelte uit vet bestaat of uit spieren. Als het lichaamsgewicht voor een groter gedeelte uit spierweefsel bestaat heeft dit weer een gunstige invloed op de gezondheid.